Przez Maryję wszystko dla Boga
(1948-65)

„8 grudnia 1954 roku, o godz. 23.00, wyszłam na wały; były tej nocy otwarte. Stanęłam przy IV stacji drogi krzyżowej i objęłam wzrokiem Jasną Górę; była cudownie oświetlona, a wieża wyglądała jak zjawisko na tle roziskrzonego gwiazdami nieba. Miałam poczucie, że zbliża się jakiś wielki cud w Narodzie. Jakiś cud Boga przez Matkę Najświętszą, i to Jasnogórską, że jestem z tym cudem związana bardzo osobiście, bardzo ściśle. […] Maryjo, Królowo Polski – wołało moje serce – użyj mnie, jak chcesz, bylebym tylko mogła w Tobie i przez Ciebie pomóc Ojcu, którego wybrałaś dla ratowania wolności Kościoła w Polsce! […] Masz mnie całą do dyspozycji!”.